Choroba wdowia jest problemem kobiety w każdym wieku

0
876

Zespół Kehrera, bo tak to się profesjonalnie nazywa, to dysfunkcja seksualna mająca podłoże w zaburzeniach seksualnych. Skąd taka nazwa? Czy faktycznie może dotyczyć kobiet w każdym wieku? Zapraszam do lektury, a wszystkiego się dowiecie!

Choroba ta, zwana przez niektórych jeszcze inaczej, a mianowicie „chorobą pięciu objawów”, jest bardzo specyficzna, bo dotyka tylko kobiety niezaspokojone seksualnie, bez względu na wiek, więc nazewnictwo potoczne może wprowadzać w błąd. Ponadto seks nadal jest bardzo często tematem tabu, zwłaszcza jeżeli dotyczy kobiet i ich problemów, tak więc rzadko się o tym schorzeniu mówi, a szkoda.

Głosy na temat tego, że wiele kobiet mimo regularnego współżycia nie osiąga orgazmu i często go udaje, raczej już nie są takie ciche… Nikt jednak nie ma z tym problemu – potrzeby seksualne kobiet nadal prawie zawsze schodzą na dalszy plan, mężczyźni nie chcą wchodzić w szczegóły i dobrze im tak jak jest, a kobiety często nie są świadome, że taka dysfunkcja może doprowadzić nawet do bolesnych objawów ginekologicznych.

Potrzeba spełnienia seksualnego jest ważna w życiu tak, jak wiele innych potrzeb np. sen czy jedzenie. Tak samo jak niezaspokojenie innych podstawowych potrzeb przynosi negatywne konsekwencje dla naszego organizmu, tak też brak zaspokojenia seksualnego nie tylko źle wpływa na psychikę kobiety, ale nieleczony może wywołać szereg bolesnych objawów, które zwykle towarzyszą dolegliwościom ginekologicznym.

Choroba dotyczy głównie młodych kobiet, które dopiero rozpoczynają życie seksualne, ale często nie mają jeszcze stałego partnera. Możliwe jest jednak występowanie tych zaburzeń również u kobiet dojrzałych. Bywa to także częsta dolegliwość wdów – kobiet, które odczuwają utratę m.in. partnera seksualnego. Charakterystyczne dla kobiet z chorobą wdowią jest normalne libido, którego partner kobiety z różnych powodów nie zaspokaja, ale nie ma to nic wspólnego z np. nimfomanią.

Przyczynami wystąpienia problemów z zaspokojeniem seksualnym kobiety są najczęściej:
1. różnice w temperamentach seksualnych – jeśli potrzeby partnerów są odmienne i na bardzo różnym poziomie, ryzyko pojawienia się choroby u kobiety wzrasta,
2. zaburzenia seksualne u partnera, które nie pozwalają w pełni zadowolić kobiety np. problemy ze wzwodem,
3. długotrwały brak orgazmu, który sprawia, że napięcie seksualne nie zostaje rozładowane, a to w dalszej perspektywie może być podstawą zaburzeń,
4. brak/nieobecność partnera (śmierć, wyjazd, rozstanie),
5. długotrwały konflikt między partnerami, który zwykle oznacza jednak brak seksu, a więź partnerska jest bardzo ważna w udanym życiu seksualnym – szczególnie dla kobiet.

Nie bez powodu zespół Kehrera nazywamy również chorobą pięciu objawów. Istnieje bowiem dokładnie pięć symptomów wchodzących w skład dolegliwości somatycznych.

Najpierw mamy do czynienia z objawami dotyczącymi psychiki. Kobieta staje się bardziej nerwowa, rozdrażniona, pobudzona, bywa bardzo kłótliwa i agresywna – możemy powiedzieć, że to intensywniejsza forma zespołu napięcia przedmiesiączkowego, która nie pozwala kobiecie normalnie funkcjonować.

Po takich objawach, choroba wchodzi w drugą fazę, która charakteryzuje się objawami natury fizycznej w obrębie narządów miednicy mniejszej, tj.:
1. bóle w podbrzuszu i w okolicy kości krzyżowej (uwaga na schorzenia ginekologiczne i nie tylko, które również mogą się w ten sposób objawiać!),
2. żylaki m.in. miednicy małej, sromu, odbytu (hemoroidy) czy nawet te zlokalizowane na podudziach,
3. opuchnięta macica i zaburzenia miesiączkowania – obrzęk macicy i jej zgrubienie wpływa negatywnie na komfort podczas współżycia, może pojawić się suchość pochwy, a cykle miesiączkowe mogą stać się bardzo nieregularne,
4. świąd, tkliwość i pieczenie w okolicach pochwy oraz bardzo często upławy (Czasem kobiety uznają swędzenie i tkliwość sromu za objawy stanu zapalnego i leczą się w tym kierunku, choć przyczyna być może leży gdzie indziej),
5. bolesność i pogrubienie wiązadeł krzyżowo – macicznych.

Uwaga! Również wiele par w wieku średnim, tłumacząc się przekwitaniem, zaprzestaje współżycia, a prawdziwym powodem jest zwykle awersja i niegodzenie się z naturalnymi zmianami w zakresie seksualności własnej i partnera, oraz brak chęci, bądź umiejętności zadbania o życie intymne. Ludzi w tym wieku spotkać może tzw.: zespół wdowy/wdowca, który polega na zmianach zanikowych w obrębie narządów płciowych wynikających z zaprzestania regularnego współżycia.

Jeśli chodzi o leczenie, choroby wdowiej to tak naprawdę u każdego może pomóc coś innego. U niektórych kobiet wystarczy wyeliminowanie przyczyny choroby, czyli np. powrót partnera po długiej rozłące, zrozumienie kobiecych potrzeb przez mężczyznę, znalezienie sobie nowego partnera, częstsze stosunki seksualne, a inne będą potrzebowały pomocy specjalisty.

Dużym wsparciem może okazać się wizyta u seksuologa, który podda kobietę i mężczyznę odpowiedniej terapii ulepszającej ich życie seksualne. Dla wdów najtrudniej jest wejść w nowy związek, który dałby im szansę na pełne uleczenie. Niestety, czasem bariera psychiczna (silne uczucie do poprzedniego partnera, poczucie wierności) nie pozwala kobiecie wybrać tego rozwiązania. Wówczas dobrym sposobem na walkę z zespołem Kehrera może okazać się masturbacja.

Niestety i tu czasem kobiecy opór jest zbyt duży, np. spowodowany religią. W przypadku, gdy nie ma możliwości poprawienia komfortu seksualnego kobiety w naturalny sposób, pozostaje leczenie farmakologiczne. Opiera się ono na przyjmowaniu przez chorą środków osłabiających popęd seksualny.

Aktywność seksualna opóźnia procesy starzenia, umożliwia dłuższe zachowanie wigoru i pogody ducha – sprawia, że kobieta w każdym wieku może czuć się spełniona, zadowolona i atrakcyjna. Zatem, Drogie Panie, pomyślcie w końcu o sobie!

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here