Dziewica u ginekologa – co Cię czeka?

0
8386
Pretty doctor in whitecoat making notes on paper

Badanie ginekologiczne dla dziewicy może być niezwykle stresujące, wszystko jednak da się zorganizować w taki sposób, aby badanie nie było nieprzyjemne i przebiegło sprawnie.

U kilkumiesięcznych dziewczynek czasami sklejają się wargi sromowe. Wynika to z zaniedbań higienicznych lub zmian hormonalnych. Mamy powinny zatem zwracać uwagę na wszelkie zaczerwienienia, przebarwienia, guzki i wysięki u córek. Każda niepokojąca rzecz tego typu jest wskazaniem do wizyty u ginekologa dziecięcego. W okresie noworodkowym, niemowlęcym i dzieciństwie do wizyty z dzieckiem u ginekologa powinny skłonić również:

  • stosowanie przez mamę leków hormonalnych podczas ciąży lub w okresie laktacji
  • nietypowy wygląd narządów płciowych
  • zaczerwienienie sromu, nieprawidłowa wydzielina okolicy sromu, plamienie, krwawienie
  • obrzęk, wydzielina, powiększenie gruczołów sutkowych
  • przedwczesny rozwój sutków
  • nawracające nieprawidłowe wyniki badań moczu
  • bóle brzucha
  • pojawiające się owłosienie, w tym na sromie
  • zaburzenia wzrostu

Już nastolatki mogą chorować na nowotwory narządów płciowych. Dlatego tak ważne jest, by szybko reagować na powiększenie u nich brzucha. Niepokoić powinna też asymetria rozwoju piersi, owłosienie na klatce piersiowej i na twarzy oraz nadmierny trądzik, który może być oznaką wadliwej pracy jajników. Młode dziewczyny nie zdają sobie sprawy z zaburzeń miesiączkowania. Powód do wizyty u ginekologa daje zarówno zbyt wczesna pierwsza miesiączka (przed ukończeniem 12 lat), jak i jej brak u 16-letniej dziewczyny. Pierwsze miesiączki często prowadzą do osłabienia. Dziewczynki stają się blade, mają kłopoty z koncentracją. Jeśli rodzice zauważą takie objawy, a krwawienia są obfite lub bolesne, przyda się wizyta u specjalisty. Ponadto do objawów alarmujących w tym okresie rozwoju zaliczyć należy:

  • brak oznak pokwitania
  • zaburzenia rozwoju cielesnego
  • zaburzony rozwój sutków
  • nieregularne krwawienia miesiączkowe, brak miesiączki
  • bóle miesiączkowe, nadmierne krwawienia miesiączkowe, w tym ze skrzepami
  • powiększenie łechtaczki
  • nasilony trądzik, narastanie owłosienia w miejscach nietypowych
  • brak owłosienia płciowego
  • bóle brzucha
  • stany zapalne dróg rodnych (upławy)

Pierwsza wizyta – od czego zacząć?

Przede wszystkim warto zdecydować się na wizytę u dobrego, doświadczonego lekarza. Najlepiej porozmawiać z osobami z najbliższej rodziny, czy też popytać wśród znajomych, kogo zaufanego nam polecają.

Pierwsza część spotkania z lekarzem będzie polegała na rozmowie – musi on poznać kilka faktów, by wiedzieć, na co zwrócić szczególną uwagę w czasie badania.

Dobrym pomysłem jest poinformowanie ginekologa, że to Twoja pierwsza wizyta, gdyż będzie to dla niego sygnał, by podczas wykonywania kolejnych czynności wyjaśniać Ci je czy instruować, jak masz się zachować. Dzięki temu zachowa też szczególną delikatność w czasie badania.

Przed rozpoczęciem badania lekarz na pewno zapyta, czy jesteś aktywna seksualnie, ale jeśli z jakichś powodów zapomni to zrobić, zwyczajnie mu o tym powiedz. Warto przygotować sobie również informacje na temat regularności oraz obfitości naszego cyklu miesięcznego – jest to bardzo ważna informacja dla lekarza, który będzie mógł stwierdzić ewentualne nieprawidłowości. Z pewnością zostaniesz również zapytana o datę pierwszej, a także ostatniej miesiączki, przebyte dotąd choroby, czy też jakiekolwiek dolegliwości, które do tej pory wystąpiły.

Po zebraniu potrzebnych informacji lekarz zaprosi cię na fotel, co oznacza, że należy udać się za parawan i zdjąć ubranie od pasa w dół. Następnie musisz usadowić się na specjalnym fotelu – siadasz na nim przodem do lekarza w pozycji półleżącej, a nogi układasz na specjalnych podpórkach. Jeśli do codziennej higieny używasz środków przeznaczonych do higieny intymnej, na dzień przed wizytą zrezygnuj z nich, ponieważ jeśli masz jakąś infekcję, środki te mogą nieco zniekształcić jej obraz.

Wiele kobiet zastanawia się również nad tym, czy trzeba się wydepilować przed pierwszą wizytą – jest to zależne wyłącznie od naszego komfortu. Nie ma takiej konieczności i nie wpływa to na badanie, jednak jeśli mamy czuć się dzięki temu lepiej, możemy się wydepilować. Warto również postawić na komfortowy ubiór i  założyć luźne spodnie, leginsy bądź tunikę, które to z łatwością zdejmiesz i założysz.

Jeśli chodzi o samo badanie, to w pierwszej kolejności lekarz powinien wykonać badanie zewnętrze, podczas którego sprawdzi poprzez dotyk powłok brzusznych, czy nie masz żadnych dolegliwości. Jeśli poczujemy jakikolwiek dyskomfort lub nietypowe uczucie, warto poinformować o tym lekarza.

Pamiętaj! Jeśli jesteś niepełnoletnia, zgodę na badanie musi wyrazić Twój prawny opiekun. Gdy masz mniej niż 16 lat, lekarz poprosi, aby był on również obecny podczas wizyty i samego badania. Gdy masz skończone 16 lat możesz nie wyrazić zgody na obecność opiekuna w trakcie wizyty.

Następnie czas na badanie wewnętrzne, podczas którego lekarz musi ocenić stan narządu rodnego, a następnie zbadać go. W przypadku kobiet, które są dziewicami, badanie to wykonywane jest za pomocą małego wziernika, który ma za zadanie delikatnie rozszerzyć ścianki pochwy i uwidocznić dalej położone struktury kanału rodnego. Najczęściej jednak badanie wewnętrzne opiera się jedynie na badaniu przez odbyt z obawy o możliwość uszkodzenia błony dziewiczej. Badanie ginekologiczne przez odbyt (badanie per rectum) jest wskazane w kilku szczególnych przypadkach. Bada się tak małe dzieci i niemowlęta, nastolatki i młode kobiety, które nie rozpoczęły jeszcze współżycia seksualnego – aby nie uszkodzić właśnie błony dziewiczej. Czasem także kobiety ciężarne tuż przed porodem są badane per rectum, gdyż w tym momencie badanie przez pochwę może być bardzo bolesne, a od strony odbytu można dokładnie wyczuć główkę dziecka. Niektórzy lekarze uważają, że takie badanie powinno być standardowo wykonywane podczas każdej kontrolnej wizyty w gabinecie ginekologa, jednocześnie z badaniem klasycznym przez pochwę, gdyż pozwala na jeszcze dokładniejszą ocenę wewnętrznych narządów rodnych – od tej drugiej strony. Poprzez odbyt unosi się do góry macicę, aby drugą ręką wyczuć i zbadać jej kształt przez powłoki brzuszne. Badanie to wykonuje się palcem, który lekarz wsuwa (oczywiście w rękawiczce nawilżonej specjalnym żelem) na głębokość ok. 7-8 cm. Pacjentka może przybrać jedną z dwóch pozycji: leżąc na boku (nieco mniej krępująca) oraz opierając się na łokciach i kolanach z pupą wypiętą do góry. Badanie nie jest bolesne. Ewentualny dyskomfort w czasie badania wynikać może prawdopodobnie z tego, że jeśli kobieta jest bardzo spięta i zdenerwowana, mimowolnie zaciska mięśnie.

 

Jeszcze przed wykonaniem badania  ginekolog powinien obejrzeć Twoje zewnętrzne narządy płciowe, ocenić budowę warg sromowych większych i mniejszych, wzgórka łonowego i odbytu, a w celu wykluczenia guzków i innych nieprawidłowości zbadać również Twoje piersi. U niemowląt i małych dzieci lekarz przed badaniem ogląda skórę dziecka w okolicach krocza, odbytu, podbrzusza, ud, by ocenić rozwój zewnętrznych narządów płciowych i owłosienia. U małych dzieci i dziewcząt nieaktywnych seksualnie również przeprowadza się badanie dwuręczne zestawione przezodbytnicze w celu oceny narządu rodnego, a w niektórych przypadkach klinicznych (np. krwawienie z dróg rodnych, obecność ciała obcego w pochwie, podejrzenie wad rozwojowych) można wykorzystać wzierniki dziecięce (odpowiednio ogrzane i nawilżone)

Ostatnią częścią badania ginekologicznego jest badanie ultrasonograficzne narządów miednicy mniejszej, które można wykonać głowicą przezbrzuszną przy wypełnionym pęcherzu moczowym lub rektalną (małe dzieci i młode dziewczęta nieaktywne seksualnie). Warto przed pierwszą wizytą wypić dużą ilość płynów, wtedy podczas badania nasz pęcherz będzie pełen i lepiej uwidocznią się struktury miednicy mniejszej, które nas interesują. Unikajmy jednak produktów, które mogłyby powodować u nas wzdęcie – gazy znajdujące się w jelitach mogą dać zamazany obraz USG. Zostaniesz poproszona o położenie się na leżance, podniesienie koszulki i lekkie zsunięcie lub tylko odpięcie spodni – tak, by odsłonić podbrzusze. Ginekolog nałoży na brzuch specjalny żel, a następnie będzie powoli przesuwał po skórze głowicą ultrasonografu. Na ekranie monitora będziesz mogła obserwować obraz wewnętrznych narządów płciowych.

Zgodnie z zaleceniami towarzystw naukowych, u tych kobiet, które jeszcze nie współżyły, nie powinno przeprowadzać się badań przez pochwę. Błona dziewicza jest co prawda elastyczna, nie można jej jednak nadmiernie naciągać. Żeby wyeliminować ryzyko jej uszkodzenia, unika się badania za pomocą głowicy dopochwowej. Czasami jednak udaje się dobrać małą głowicę i wykonać USG przez pochwę. Przed taką próbą lekarz musi się jednak upewnić, czy nie uszkodzi błony. Do USG transwaginalnego (przezpochwowego) lub przezodbytniczego kobieta musi rozebrać się do pasa w dół i ułożyć na specjalnym łóżku. Badanie przeprowadza się w pozycji leżącej. Sonda USG jest podłużna. Nie ma dużej grubości, to zaledwie 1-2 cm, dlatego podczas badania nie powinno się odczuwać bólu. Z drugiej strony należy zdawać sobie sprawę z tego, że urządzenie ma wystarczającą grubość, żeby przebić błonę dziewiczą. Dlatego przed przeprowadzeniem badania pacjentka powinna być poinformowana o takim ryzyku. Ponadto przygotowanie do tego rodzaju USG wymaga od nas pustego pęcherza moczowego, dlatego lekarz może poprosić, abyś skorzystała z toalety przed tym badaniem.
Jak widzisz metody badania i kontroli są różne i na pewno lekarz dobierze dla Ciebie coś odpowiedniego. Nie wstydź się zawczasu zadbać o zdrowie i pewność siebie. To najlepsza inwestycja na przyszłość.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here