Mammoplastyka, czyli słów kilka o problemie zbyt dużych piersi

0
287
Woman breast with bandage surgery health care

Mammoplastyka to właśnie operacja biustu, której celem jest zmniejszenie piersi.

Wykonuje się ją w celach nie tylko estetycznych, ale także zdrowotnych. Zbyt duże piersi (inaczej gigantomastia, makromastia) mogą powodować bowiem ból kręgosłupa szyjnego, pleców, szyi, ramion i kończyn górnych. Na skórze ramion – na skutek wywieranego przez ramiączka stanika ucisku – dochodzić może do powstawania podrażnień skórnych, które mogą przekształcić się nawet w przewlekłe rany. Pod uwagę należy także wziąć aspekty psychologiczne, które mogą być związane z posiadaniem nadmiernie dużych piersi. Takie pacjentki mogą odczuwać nie tylko kompleksy, ale i nawet doświadczać poważnych zaburzeń psychicznych – niezadowolone ze swojego wyglądu pacjentki mogą odizolowywać się od społeczeństwa, rozwinąć się u nich może nawet depresja. Korekta biustu jest umotywowana także wtedy, jeśli widoczne są zmiany w proporcji ciała kobiety w obszarze piersi w stosunku do jej korpusu. Pacjentka taka może mieć trudności z dopasowaniem odzieży czy stanika, utrudnione może być również dla niej uprawianie niektórych sportów, bądź po prostu codzienne funkcjonowanie. Decyzję o wykonaniu operacji podejmuje zawsze pacjentka w porozumieniu z lekarzem.

Podsumowując, mammoplastyka może być wskazana tym pacjentkom, u których:

  • istnieje znaczna asymetria dotycząca wielkości obu piersi,
  • rozrośnięte piersi powodują występowanie różnych objawów, takich jak dolegliwości bólowe różnych okolic ciała czy zmiany skórne w miejscu ramiączek biustonosza,
  • występują kompleksy wynikające z nadmiernego rozmiaru piersi,
  • wielkość biustu jest nieadekwatna do budowy reszty ciała,
  • biust powoduje ograniczenia w codziennym funkcjonowaniu (np. związane z trudnościami w doborze odzieży czy uprawianiem sportu).

Problem gigantomastii może dotyczyć tylko jednej lub obydwu piersi.

Przyczyną tej dysfunkcji są następujące czynniki:

  • zmiany hormonalne spowodowane dojrzewaniem, ciążą i karmieniem piersią,
  • znaczny nagły wzrost masy ciała,
  • problemy metaboliczne związane pośrednio z hormonami tarczycy.

Badania wykazały, że estrogeny, hormon wzrostu, FSH powodują rozrost gruczołów mlecznych, natomiast prolaktyna, estrogeny, progesteron wpływają na rozrost gruczołów piersiowych.

Mammoplastyka polega na redukcji tkanki tłuszczowej i części gruczołu piersiowego, a także usuwa się nadmiar skóry i tkanki podskórnej.

Pozostała tkanka musi być odpowiednio wymodelowana, a sutki i brodawki przesunięte we właściwe miejsce. Często mammoplastyka jest połączona również ze zmniejszeniem brodawki piersiowej. Przeprowadzana jest w znieczuleniu ogólnym. W obrębie piersi wykonywane są nacięcia – zazwyczaj obejmują one nacięcie okolic brodawki sutkowej, a także cięcie w obrębie dolnej części piersi. Cięcia wykonywane są w taki sposób, aby ewentualne ślady po zabiegu były jak najmniej widoczne. Cały zabieg zajmuje od trzech do czterech godzin, a późniejsza hospitalizacja zajmuje zwykle nie więcej niż trzy doby. Po operacji zmniejszenia biustu pacjentka musi przez kilka tygodni nosić specjalny biustonosz usztywniający piersi i powstrzymywać się od wykonywania ciężkich prac fizycznych i forsownych ćwiczeń. Trzeba unikać również dłuższego przebywania w bezruchu (jak po każdej operacji, unieruchomienie zwiększałoby bowiem ryzyko wystąpienia problemów zakrzepowych). Istnieje także konieczność unikania ekspozycji piersi na działanie promieniowanie słonecznego przez pół roku po zabiegu, gdyż słońce mogłoby sprawić, że pozabiegowe blizny stałyby się wyraźniej widoczne.

Efekty mammoplastyki pojawiają się stopniowo.

Początkowo pacjentka może nawet zacząć się obawiać, ponieważ po operacji piersi mogą być nadal całkiem znacznych rozmiarów – związane jest to jednak, ze stopniowo ustępującym, pooperacyjnym obrzękiem piersi. Oceniać efekty zabiegu można dopiero po upływie 2-3 miesięcy – to właśnie wtedy stają się one wyraźnie zauważalne, a ostateczny rezultat najlepiej widać około 12 miesięcy po operacji.

Tak jak każda operacja, również ta wiąże się z ryzykiem powikłań, w tym z powstania krwotoku, zapalenia czy zakrzepu w naczyniach włosowatych, a także z wieloma charakterystycznymi tylko dla niej powikłaniami, do których zaliczyć należy ryzyko obumarcia brodawki i otoczki brodawki lub zmianę ich zabarwienia. Korekta biustu wiąże się również z możliwością powstania asymetrii piersi, tworzeniem się blizn koloidalnych (twarde, bardzo wyraźne) oraz uszkodzeniem przewodów mlecznych. Nie jest to zabieg standardowo refundowany w naszym kraju, a ceny w prywatnych klinikach wahają się między 4 a 14 tys. zł. Warto jednak wiedzieć, że w przypadku wskazań zdrowotnych i skierowania od ortopedy lub neurologa koszt zabiegu może zostać zrefundowany. Warunkiem jest jednak to, że z każdej piersi musi zostać usunięte ponad 500 gramów tkanki.

Przed zabiegiem zmniejszenia piersi odbywa się konsultacja lekarska.

Jej celem jest dokładne zbadanie pacjentki oraz ustalenie, czy i jaki zabieg będzie danej pacjentce potrzebny. W tym celu wykonywane są podstawowe pomiary, takie jak ocena wzrostu, masy ciała pacjentki, a także oceniana jest budowa, kształt i wielkość jej gruczołów piersiowych. Przed operacją pacjentka może być poproszona o wykonanie podstawowych badań, takich RTG klatki piersiowej, USG piersi (lub mammografia, w zależności od wieku danej pacjentki), EKG czy badanie ogólne moczu i morfologia krwi. Podczas konsultacji pacjentki są pytane o leki, które są przez nie zażywane. Należy wyraźnie podkreślić, że pacjentka powinna poinformować lekarza o wszystkich preparatach – również i o tych, które są dostępne bez recepty. Szczególną uwagę kładzie się w tym przypadku na leki zmniejszające krzepliwość krwi (np. aspirynę czy warfarynę) oraz na preparaty hormonalne, takie jak doustne środki antykoncepcyjne czy preparaty hormonalnej terapii zastępczej. W zależności od różnych aspektów środki te trzeba odstawiać czasami dwa tygodnie przed terminem zabiegu, a czasami nawet trzy miesiące przed. Lekarz może również zapytać pacjentkę o to, czy w przyszłości planuje ona jeszcze zachodzić w ciążę. Podczas ciąży i karmienia piersią biust może podlegać pewnym zmianom, dlatego korzystne może okazać się odroczenie operacji do tego czasu, w którym pacjentka nie będzie już więcej rodziła. Aspekt ten istotny jest również z tego względu, że podczas mammoplastyki może dojść do uszkodzenia struktur związanych z wydzielaniem pokarmu – efektem może być niemożność karmienia piersią po operacji.
W przypadku ustalania terminu mammoplastyki dobrze było by pamiętać datę ostatniej miesiączki, gdyż zabieg najkorzystniej jest przeprowadzać w ciągu tygodnia, maksymalnie dwóch po wystąpieniu krwawienia miesiączkowego.

Warto wspomnieć, że czasami operacja jest tylko ostatecznością, a zmniejszenie biustu może się odbywać mniej inwazyjnymi metodami.

Wskazane jest wówczas korzystanie z siłowni, wykonywanie ćwiczeń zmniejszających biust i stosowanie specjalnych kremów. Wielu paniom pomaga także zrzucenie nadmiaru kilogramów. Pomniejszyć biust można również na drodze mało inwazyjnej liposukcji, a wybór uzależniony jest w tej sytuacji nie tylko od preferencji danej pacjentki, ale i od stanu jej gruczołów piersiowych.

Istnieją również pewne przeciwwskazania do wykonania owej operacji.

Nie wykonuje się jej przede wszystkim u tych pacjentek, u których nie doszło jeszcze do pełnego wykształcenia się tkanek biustu – w związku z tym zabieg ten jest przeciwwskazany u osób niepełnoletnich. Przeciwwskazaniem do mammoplastyki może być też ogólny zły stan zdrowia pacjentki – ogólnoustrojowe infekcje, ale i nadciśnienie tętnicze czy cukrzyca, zwłaszcza jeżeli są to schorzenia nieunormowane. Zabiegu nie wolno wykonywać również u pacjentek obciążonych predyspozycjami do schorzeń nowotworowych piersi, u kobiet ze zmianami skórnymi w obrębie biustu oraz u pacjentek będących w ciąży i karmiących piersią. Innymi przeciwwskazaniami do zabiegu są znaczne zaburzenia krzepnięcia krwi oraz zaburzenia psychiczne, w tym dużego stopnia zaburzenia nastroju oraz dysmorfofobia, w której przebiegu pacjentka jest przekonana o niewłaściwym wyglądzie jakiejś części swojego ciała, której wygląd w rzeczywistości nie odbiega od normy.

Rezultaty mammoplastyki zasadniczo są trwałe.

Z biegiem czasu piersi mogą jednak ulegać procesom starzenia się organizmu i stawać się mniej jędrne, a także nabierać tendencji do opadania. Na rezultaty operacji wpływa również dieta i związane z nią zmiany masy ciała – w sytuacji, kiedy u pacjentki dojdzie do znacznego zwiększenia masy ciała, możliwe jest, że nadmiar tkanki tłuszczowej pojawi się również i w piersiach, wskutek czego dojdzie – nawet pomimo przebycia zabiegu – do ponownego ich powiększenia.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here