Pochwica – gdzie szukać pomocy?

0
2171
woman looks at her vagina in her underwear with a magnifying glass

Pochwica może dotyczyć kobiet w każdym wieku.

Bardzo często zmagają się z nią jednak młodsze dziewczyny. Uważa się, że może to być zaburzenie o podłożu psychicznym i wynikać np. z traumatycznych doświadczeń seksualnych, np. nieudanej inicjacji seksualnej, gwałtu, wykorzystywania seksualnego w dzieciństwie, przemocy ze strony partnera, czy też z takich przyczyn jak lęk przed bolesnym stosunkiem, zakażeniami przenoszonymi drogą płciową, ciążą, bólem porodowym, czy nawet wstręt przed spermą.

Według niektórych specjalistów seksuologów pochwica może być także reakcją obronną na skutek zaburzonych relacji partnerskich. Istotne są wówczas takie czynniki jak niewystarczająca gra wstępna, brak bliskości emocjonalnej i współdziałania w sytuacji intymnej, konflikty, brak wystarczającego podniecenia ze względu na małą atrakcyjność partnera i brak satysfakcji seksualnej, zaburzenia seksualne partnera, niedostosowanie anatomiczne partnerów (np. zbyt duży członek lub nieprawidłowa anatomia pochwy).

Dużą rolę w etiopatogenezie pochwicy odgrywać może również nieodpowiednia edukacja seksualna i związana z nią niewiedza na temat budowy i funkcji narządów płciowych. Za ważny aspekt rozwoju tego schorzenia uznaje się także sposób wychowania – jeśli kobieta została wychowana w przeświadczeniu, że seks to coś złego i niemoralnego, może w późniejszym wieku cierpieć na pochwicę.

Specjaliści przekonują, że pochwica może być także wynikiem współdziałania zarówno czynników fizycznych jak  i psychicznych, np. pęknięcia,owrzodzenia, otarcia, stany zapalne w pochwie, gruba  błona dziewicza oraz współistniejąca nadwrażliwość nerwowa mogą razem prowadzić do skurczów mięśni sromu i pochwy, a tym samym uniemożliwiać współżycie. U niektórych kobiet taką reakcję może wywołać także próba włożenia do pochwy wziernika ginekologicznego, a nawet tamponu czy leku w postaci globulki.

Pochwica często jest mylona z dyspareunią, czyli bólem w czasie współżycia. Podstawowa różnica polega na tym, że w przypadku dyspareunii dochodzi do współżycia, a ból może pojawić się zarówno w trakcie, jak i po nim. Poza tym dyspareunia jest objawem związanym z dolegliwościami stricte fizycznymi i dotyczy częściej kobiet w wieku menopauzalnym i starszych, co jest wynikiem spadku poziomu hormonów płciowych.

Wyróżnia się pochwicę pierwotną i wtórną.

Pochwica pierwotna to utrzymujący się ból od pierwszego współżycia seksualnego. Najczęściej w tym przypadku ma ona podłoże psychologiczne. Ta dolegliwość jest powszechna u nastolatek i młodych kobiet. Kobiety często nie zdają sobie sprawy z pochwicy, dopóki nie dojdzie do stosunku. Na pochwicę pierwotną narażone są kobiety, które żyją w ciągłym stresie. Niekiedy jednak pochwica pierwotna jest idiopatyczna.

Pochwica wtórna ma miejsce, gdy u kobiety, która wcześniej była w stanie odbyć normalny stosunek seksualny bez odczuwania jakichkolwiek dolegliwości, występują zaburzenia na tym tle. Powodem może być uraz, infekcja grzybicza lub problemy psychologiczne.

Kobieta zmagająca się z pochwicą w pierwszej kolejności powinna udać się na konsultację do ginekologa.

Jeżeli odczuwa lęk przed badaniem ginekologicznym, wówczas przed wizytą u lekarza zaleca się edukację i terapię seksuologiczną. Poza tym konieczne mogą być leki przeciwlękowe, rozkurczające i przeciwbólowe, a także leczenie hormonalne. Niezależnie od przyczyn biologicznych procedury terapeutyczne obejmują zazwyczaj metody treningowe, w tym stopniową desensytyzację (przyzwyczajanie do rozluźnienia mięśniówki przy wprowadzaniu coraz większych obiektów do pochwy), trening partnerski (zmniejszający tendencję do unikania i zwiększający koncentrację na doznawaniu przyjemności), trening autogenny (nauka relaksacyjnego wypływu na własne ciało), psychoterapię indywidualną i/lub partnerską, a także psychoedukację seksuologiczną.

W leczeniu pochwicy ogromne znaczenie ma psychoterapia.

Leczenie należy dostosować indywidualnie do pacjentki. Masturbacja jest bardzo często zalecana przez specjalistów w leczeniu tego schorzenia, gdyż pomaga ona poznać swoje ciało i lepiej przygotować się na doznania podczas aktu seksualnego. Warunkiem jest jednak cierpliwość i bardzo powolne przechodzenie do kolejnych etapów „poznawania własnego ciała”. W przypadku, gdy kobieta obserwuje brak postępu na poziomie określonego ćwiczenia nie wolno przechodzić na poziom następny. Leczenie pochwicy wtórnej jest takie samo, jak w przypadku pochwicy pierwotnej, ale dzięki pozytywnym doświadczeniom z udaną penetracją pochwy w przeszłości łatwiej jest pacjentkom przezwyciężyć problem.

Pochwica jest w pełni uleczalna.

Odpowiednia pomoc specjalisty pomoże ustalić przyczynę i rozwiązać problem, który czasami może okazać się niezwykle błahy.

 

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here