Synechia. Zrośnięcie warg sromowych. Jak zapobiegać i leczyć?

0
326

 

Synechia – określenie dotyczące nabytej anomalii narządów płciowych dziewczynek (oraz dojrzałych kobiet), pod którym kryje się problem zrośnięcia warg sromowych czy też inaczej mówiąc – ich sklejenia.

Problem ten dotyczy około 1% dziewczynek i występuje zwykle w 2. lub 3. roku życia, choć zrośnięte wargi sromowe widywane są także u dziewczynek wchodzących już w okres dojrzewania. Noworodki zaś są prawdopodobnie chronione oddziaływaniem estrogenów matki. Powstaniu synechii sprzyja budowa anatomiczna małych dziewczynek. Przed okresem pokwitania ich zewnętrzne narządy płciowe są pokryte delikatnym nabłonkiem, przez co wargi sromowe są cienkie i łatwo mogą się skleić.

Ponadto, komórki nabłonka charakteryzują się obniżoną zawartością estrogenów, co jest charakterystyczne dla tego wieku. Estrogeny są odpowiedzialne między innymi za produkcję wydzieliny, która zapewnia odpowiednie nawilżenie owych okolic, w związku z czym przy braku wystarczającej ilości tych hormonów srom jest wyschnięty. Dodatkowo, narażenie na czynniki drażniące może prowadzić do uszkodzenia delikatnego nabłonka i obnażenia błony śluzowej. W wyniku uszkodzenia, przylegające do siebie powierzchnie pokrywają się włóknikowym wysiękiem i łatwo dochodzi do ich sklejenia, a następnie, w przebiegu procesu gojenia, następuje delikatny zrost warg sromowych.

Synechia może być również wynikiem mechanicznego urazu (np. pojawi się przez źle dopasowaną lub nieprawidłowo założoną pieluszkę) oraz infekcji. Jednak najczęściej przyczyną jest długotrwały kontakt z moczem i/lub kałem. Często współwystępującym stanem jest pieluszkowe zapalenie skóry.

W zależności od miejsca zrostu wyróżniamy:

  • zrost warg sromowych przedni,
  • zrost warg sromowych środkowy – łączący wargi w taki sposób, że od okolicy cewki moczowej i wędzidełka tylnego pozostają wolne przestrzenie,
  • zrost warg sromowych tylny- występuje najczęściej i obejmuje obszar od spoidła tylnego do środka sromu, a czasami zamyka niemal cały przedsionek pochwy.

W większości przypadków synechia nie wywołuje żadnych objawów i stwierdzana jest przypadkowo przez lekarza podczas rutynowego badania. Objawy, które jednak mogą wystąpić i skłonić do zgłębienia tematu to utrudniony odpływ moczu (ponieważ część wpływa do pochwy i powstałego zachyłka), moczenie (zalegający mocz stopniowo wypływa) oraz ból, świąd i zaczerwienienie okolic intymnych.

Sklejenie warg sromowych może prowadzić do wielu dolegliwości. Są to przede wszystkim infekcje układu moczowego, chroniczny ból w okolicach genitaliów oraz problemy z oddawaniem moczu (w ciężkich przypadkach bezmocz lub zatrzymanie moczu).

Postępowanie w przypadku zrośnięcia warg sromowych może być zachowawcze lub zabiegowe, a dobór odpowiedniego leczenia zależy od zaawansowania problemu. W sytuacji niewielkiego zrostu u młodych dziewczynek można zastosować postępowanie wyczekujące do momentu wejścia przez nie w okres dojrzewania, kiedy to stężenie estrogenów osiągnie odpowiedni poziom i może dojść do samoistnego rozwiązania problemu. Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na prawidłowe przestrzeganie zasad higieny intymnej.

Czasami lekarz może dodatkowo zlecić zastosowanie maści estrogenowej lub sterydowej. Leczenie takie najczęściej trwa kilka tygodni. W trakcie stosowania maści estrogenowej należy zwracać uwagę na możliwe skutki uboczne tj. delikatne plamienie z pochwy, obrzęk i bolesność gruczołów sutkowych, czy też przebarwienia na skórze sromu. Każdy z powyższych objawów może być związany z działaniem estrogenów i być przejściowy, ale zawsze należy zgłaszać zaobserwowane zmiany lekarzowi w trakcie wizyt kontrolnych.

Jeżeli leczenie zachowawcze nie przynosi rezultatów, zrośnięcie warg sromowych wiążę się z uciążliwymi dolegliwościami lub lekarz stwierdzi znaczne zaawansowanie problemu należy rozważyć poddanie dziecka leczeniu zabiegowemu. Stosuje się manualne/mechaniczne bądź chirurgiczne rozdzielenie warg sromowych. Każde z nich powinno być stosowane przy znieczuleniu, mechaniczne najczęściej jedynie miejscowym, zaś chirurgiczne – ogólnym. Najczęściej udaje się rozdzielić wargi sromowe ambulatoryjnie w znieczuleniu miejscowym.

Rodzic pod żadnym pozorem nie powinien próbować samodzielnie rozdzielić warg sromowych dziewczynki! Spowoduje to ból, traumę i, najprawdopodobniej, powikłania. Jako że problem synechii dotyczy bardzo małych dziewczynek i jednocześnie jednej z najbardziej intymnych sfer ich ciała, to w tym przypadku bardzo ważny jest wybór odpowiedniego specjalisty. Takiego, który potraktuje dziecko z wyczuciem i jednocześnie nie pozostawi negatywnych śladów w psychice dziewczynki.

Synechia w większości przypadków powstaje u małych dziewczynek, ale może też wystąpić u dorosłych kobiet. Najczęściej dzieje się to:

  • po menopauzie (gdy spada poziom estrogenów),
  • jako komplikacja po radioterapii,
  • na skutek niewłaściwego gojenia się ran po urazach okolic intymnych.

Postępowanie lecznicze jest takie same jak u młodych dziewcząt. Dodatkową możliwością jest zastosowanie estrogenoterapii dopochwowej trwającej zwykle 4-8 tygodni. Codzienne stosowanie estrogenów na srom jest również zalecane jako przygotowanie do operacji rozdzielenia warg sromowych.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here