Zespół nadmiernej stymulacji jajników

0
490

Zastanawiasz się nad metodami wspomaganego zajścia w ciążę? A może lekarz wspominał Ci podczas wizyty o farmakologicznych sposobach na poczęcie? Zanim podejmiesz decyzję czy warto lub nie, przeczytaj poniższy artykuł. Wyjaśni Ci on, co to jest takiego superowulacja oraz czym jest zespół nadmiernej stymulacji jajników.

Zespół nadmiernej stymulacji jajników jest skutkiem superowulacji, czyli procesu w czasie którego poprzez podanie środków farmakologicznych stymuluje się w organizmie kobiety wytworzenie kilku pęcherzyków jajowych. W takiej sytuacji dochodzi do wytworzenia wielu komórek jajowych. Skutkiem superowulacji może być ciąża mnoga.

Wspomniana duża liczba komórek jajowych może przyczynić się do wytworzenia wysokiego stężenia estrogenu w organizmie kobiety. W wyniku tego może dojść do zmiany przepływu w naczyniach krwionośnych – w całym organizmie – co z całą pewnością sprzyja gromadzeniu się płynów tam, gdzie do tego nie powinno dochodzić np. w płucach, czy w jamie brzusznej.

Zespół nadmiernej stymulacji jajników jest zwykle szybko diagnozowany przez lekarzy specjalistów. Tylko dobra anamneza (wywiad personalny z pacjentem) może nakierować lekarza na trafną diagnozę. Jeśli jesteś w trakcie stosowania terapii hormonalnej i zauważysz u siebie poniższe objawy musisz natychmiastowo zgłosić się do lekarza lub na szpitalny oddział ratunkowy.

Objawy jakie mogą towarzyszyć zespołowi nadmiernej stymulacji jajników, to:

  • objawy ściśle związane z układem pokarmowym takie jak: biegunka lub zaparcia, nudności, wymioty;
  • ogólne złe samopoczucie;
  • obrzęki brzucha, wysięki w stawach;
  • ciemne zabarwienie moczu lub nieregularne oddawanie jego ilości;
  • bóle w klatce piersiowej;
  • bóle łydek.

Dobierając hormonalną terapię lekarz powinien kierować się podejściem indywidualnym do każdego z pacjentów w zależności od jego potrzeb. Podczas planowania terapii hormonalnej lekarz powinien zastosować optymalne dawkowanie leku dla danego pacjenta. Podczas procesu leczenia terapią hormonalną pacjent w przypadku wystąpienia niepożądanych objawów musi niezwłocznie skonsultować je ze swoim lekarzem prowadzącym.

Niezwykle istotne są też badania kontrolne, w postaci nie tylko badań krwi ale także monitorowania pacjentki za pomocą badania USG. Dzięki tej metodzie można kontrolować liczbę rozwijających się pęcherzyków jajowych a jeżeli ich liczba jest zbyt duża to w każdym momencie może zapaść decyzja o zaprzestaniu leczenia. Lekarz zleca również badanie RTG klatki piersiowej.

Kobiety należące do grupy wysokiego ryzyka powstawania nadmiernej stymulacji jajników to pacjentki zagrożone zakrzepicą, kobiety poniżej 30 roku życia oraz te które cierpią na zespół policystycznych jajników.

W przypadku łagodnego stanu chorobowego leczenie hiperstymulacji jajników jest stosunkowo proste. Stężenie gonadotropin spada samoistnie po 7 dniach, wiec stosuje się tylko leczenie wyczekujące.

W tej jednostce chorobowej ważna jest też dieta. Należy pamiętać o wystarczającym nawadnianiu organizmu. Zaleca się też picie płynów bogatych w sole mineralne a szczególnie ważny jest sód.

Hiperstymulacja jajników bez stałej kontroli może doprowadzić do problemów zakrzepowo-zatorowych, niewydolności krążeniowo-oddechowej a nawet do niewydolności nerek oraz wstrząsu hipowolemicznego, czyli do stanu zagrożenia życia kiedy dochodzi do gwałtownego spadku ciśnienia tętniczego a w konsekwencji do niedotlenienia narządów. To podkreśla jak ważne są regularne badania pod kontrolą lekarzy specjalistów.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here